Հայաստանում IMEI համակարգի կարգավորումը պետք է հիմնվի ոչ թե տեխնոլոգիական լուծումների, այլ պետական կառավարման որակի և իրավական վերլուծության խորության վրա։ Նման կարծիք է հայտնել Ameria-ի կառավարման խորհրդատվության ծառայության տնօրեն Տիգրան Ջրբաշյանը՝ մեկնաբանելով բջջային սարքերի գրանցման միասնական համակարգի ստեղծման մասին օրինագիծը։
Նրա խոսքով՝ պետությունն իրավունք ունի պայքարել մաքսանենգության, ստվերային ներմուծման, հարկային կորուստների և կեղծ IMEI կոդերի դեմ։ Սակայն հիմնական հարցը ոչ թե կարգավորման նպատակն է, այլ դրան հասնելու ընտրված մոդելը և շուկայի ու օգտատերերի համար հետևանքները։
Փորձագետը նշել է, որ տարբեր երկրներում կիրառվում են տարբեր մոտեցումներ։ Եվրոպական միության երկրների մեծ մասում նման խնդիրները լուծվում են մաքսային հսկողության, կապի օպերատորների փոխգործակցության, GSMA համակարգի և IMEI-ի կեղծման համար քրեական պատասխանատվության միջոցով՝ առանց յուրաքանչյուր սարքի պարտադիր գրանցման։ Միևնույն ժամանակ, ԵԱՏՄ երկրներում, ներառյալ Russia-ն, Kazakhstan-ը, Belarus-ը և Kyrgyzstan-ը, ակտիվորեն ներդրվում են IMEI-ի պետական ռեգիստրներ և չգրանցված սարքերի աշխատանքը սահմանափակելու մեխանիզմներ։
Ջրբաշյանն ընդգծել է, որ հայկական օրինագիծն ավելի մոտ է հենց ԵԱՏՄ մոդելին, սակայն Եվրասիական տնտեսական հանձնաժողովի որոշումներ չեն հայտնաբերվել, որոնք կպարտադրեին միության երկրներին ներդնել նման համակարգեր։ Նրա կարծիքով՝ դա նշանակում է, որ խոսքը ինքնուրույն ազգային ընտրության մասին է։
Փորձագետը նաև հայտարարել է, որ որքան խորն է պետությունը միջամտում թվային ենթակառուցվածքին և սարքերի շուկային, այնքան բարձր են պահանջները թափանցիկության, վերլուծության որակի և ընդունվող որոշումների հանրային քննարկման նկատմամբ։
