Արհեստական ինտելեկտը դառնում է ոչ միայն տեխնոլոգիական գործիք, այլև տնտեսական աճի կարևոր գործոն, որը կարող է փոխել աշխատաշուկայի կառուցվածքը և տնտեսության զարգացման երկարաժամկետ տեմպերը։ Այս մասին ասվում է Հայաստանի Կենտրոնական բանկի «Խելամիտ տնտեսական քաղաքականության դերը AI-ի տարածման դարաշրջանում» վերլուծական գրության մեջ։
ԱՄՀ-ի գնահատականներով՝ զարգացող շուկայական տնտեսություն ունեցող երկրներում, ներառյալ Հայաստանը, աշխատատեղերի մոտ 40%-ը կարող է էականորեն տուժել AI-ի ներդրումից։ Ընդ որում, վերջնական ազդեցությունը կախված կլինի թվային ենթակառուցվածքների մակարդակից, կադրերի պատրաստվածությունից և կարգավորման որակից։
Ուսումնասիրությունը առանձնացնում է զարգացման երեք հնարավոր սցենար։ Առաջինը ենթադրում է AI-ի սահմանափակ ներդրում՝ առանց համակարգային պետական քաղաքականության. այս դեպքում ՀՆԱ-ն կարող է ժամանակավորապես աճել մոտ 6,5%-ով առաջին տասնամյակի ընթացքում, սակայն հետո ազդեցությունը կթուլանա, իսկ արտադրողականության աճը կդանդաղի։
Երկրորդ սցենարը հիմնված է AI-ի, կրթության, կադրերի վերապատրաստման, կիբերանվտանգության և նորարարությունների մեջ նպատակային ներդրումների վրա։ Տարեկան ՀՆԱ-ի 0,7–0,8% մակարդակի ներդրումների դեպքում տնտեսական ազդեցությունը կարող է հասնել 7,2%-ի, իսկ աճի մեջ երկարաժամկետ ներդրումը կկազմի տարեկան մոտ 0,15 տոկոսային կետ։ Ընդ որում, բարձր որակավորում ունեցող աշխատողների մասնաբաժինը կարող է աճել 25%-ից մինչև 32%։
Երրորդ, ամենախորը սցենարը ենթադրում է աշխատաշուկայի լայնածավալ վերափոխում՝ աշխատողների վերապատրաստման և հարմարեցման մասնագիտացված մեխանիզմների ստեղծմամբ։ Այս դեպքում ՀՆԱ-ի աճը առաջին տասնամյակում կարող է հասնել 8,7%-ի, իսկ AI-ի երկարաժամկետ ներդրումը տնտեսության մեջ՝ մոտ 0,3 տոկոսային կետ։
